Umudun kırık kanatlarında / Mine G. Kırıkkanat ; genel yayın yönetmeni, editör Ertürk Akşun.

By: Kırıkkanat, Mine G, 1951- [author.]Contributor(s): Akşun, Ertürk [publishing director,, editor.]Material type: TextTextSeries: Destek yayıneviEdebiyat ; 30 ; 116.İstanbul : Destek, 2011Edition: İkinci baskı: Ocak 2011Description: 208 pages :billustrations ; 21 cmContent type: text Media type: unmediated Carrier type: volumeISBN: 9786054455140 (paperback)Subject(s): Turkish essays | Politics -- Turkey | Turkey -- Politics and governmentLOC classification: PL248.K575 U58 2011Summary: Işık çekicidir, karanlık itici.Umuttur ışık. Işığın bittiği yerde umut da biter. Ama sahte ışık, gerçek karanlıktan da betermiş meğer. İnsanları da ışık çeker. Özellikle sahici karanlığın ortasında parlayan sahte ışıklara, aldatıcı aydınlıklara vurgundur insanlık. Kentler ışıktır. Göğü yıldızlı kırları bırakıp, sahte umutların şavkıdığı aydınlık kentlere göçerler. Pervanelere dönerler. Kanatları yanar, yaşamları kavrulur. Kuşlara benzerler: Ulaşamayacakları varları, kendi yoklarından ayıran saydam engellere çarpa çarpa, dolu vitrinlerin önünde boş gözleri açık giderler. Akın akın yıkılsalar da, nedense hiç bitmez umutlan. Kendilerinden önce düşeni görmek bile geriletmez onları ışığa doğru hamlelerinde. Cennet vaat eden ölüm de bir ışık değil midir? Belki onun ışığı sahte değildir, kim bilir? Cenneti beklerken, göçülen kentlerin ışığı yaksa bile, belki uzak, bilinmeyen kentlerin ışığı sahicidir, umudunu yitirmez insanlar. Avrupa'nın, Amerika'nın ışıkları tükenmez. Belki oraların, aralanndan birinin pencereleri yoktur çarpılacak. Aydınlıkları kavurmaz belki. Göç sürer.
Item type Current library Shelving location Call number Copy number Status Date due Barcode
Books MEF Üniversitesi Kütüphanesi
Genel Koleksiyon PL 248 .K575 U58 2011 (Browse shelf (Opens below)) Available 0002615

Işık çekicidir, karanlık itici.Umuttur ışık. Işığın bittiği yerde umut da biter. Ama sahte ışık, gerçek karanlıktan da betermiş meğer. İnsanları da ışık çeker. Özellikle sahici karanlığın ortasında parlayan sahte ışıklara, aldatıcı aydınlıklara vurgundur insanlık. Kentler ışıktır. Göğü yıldızlı kırları bırakıp, sahte umutların şavkıdığı aydınlık kentlere göçerler. Pervanelere dönerler. Kanatları yanar, yaşamları kavrulur. Kuşlara benzerler: Ulaşamayacakları varları, kendi yoklarından ayıran saydam engellere çarpa çarpa, dolu vitrinlerin önünde boş gözleri açık giderler. Akın akın yıkılsalar da, nedense hiç bitmez umutlan. Kendilerinden önce düşeni görmek bile geriletmez onları ışığa doğru hamlelerinde. Cennet vaat eden ölüm de bir ışık değil midir? Belki onun ışığı sahte değildir, kim bilir? Cenneti beklerken, göçülen kentlerin ışığı yaksa bile, belki uzak, bilinmeyen kentlerin ışığı sahicidir, umudunu yitirmez insanlar. Avrupa'nın, Amerika'nın ışıkları tükenmez. Belki oraların, aralanndan birinin pencereleri yoktur çarpılacak. Aydınlıkları kavurmaz belki. Göç sürer.